Κορονοϊός και ατομική καταπίεση

Αγαπητοί μου φίλοι,
καλησπέρα σας. Σήμερα θα μιλήσουμε για ένα άλλο κομμάτι της πραγματικότητας μας, έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα με αυτόν τον ιό που μας βρήκε. Αφού αναλύσαμε το ιατρικό κομμάτι, το κοινωνικό κομμάτι, και αφού απάντησα στις ερωτήσεις σας για την θεία κοινωνία , με όποιο κόστος είχε αυτό σε μένα, τώρα θα ήθελα να σκεφτούμε λίγο το κομμάτι της καταπίεσης της ατομικής μας ελευθερίας και κατά συνέπεια της έννοιας της κοινωνικής ευθύνης.

Καλώς ή κακώς , έτσι όπως μας λένε οι άρχοντες αυτού του τόπου, επιβάλλεται να απομονωθούμε  από τους άλλους. Το σκεπτικό είναι πως αν αποφύγουμε τις κοινωνικές επαφές, θα μειώσουμε τον ρυθμό μετάδοσης του ιού. Αυτό είναι σημαντικό γιατί σαν κράτος έχουμε περιορισμένο αριθμό ατόμων που μπορούμε να φροντίσουμε, άπαξ και αρρωστήσουν. Όσο λιγότερα άτομα αρρωσταίνουν την ημέρα, τόσο χρόνο κερδίζουμε και κατά συνέπεια πεθαίνουν μόνο όσοι υποκύπτουν στον ιό, παρά την καλύτερη αγωγή.

Η απομόνωση στο σπίτι είναι σίγουρα μια παραβίαση της ατομικής ελευθερίας μας. Μας επιβάλλει το κράτος να κάνουμε κάτι που δεν θέλουμε, χωρίς να βλέπουμε προς το παρόν το όφελος της πράξης μας γιατί οι νεκροί, αυτήν την στιγμή στην Ελλάδα είναι ελάχιστοι. Επίσης, πολλοί από μας , θεωρούν ότι εφόσον αυτοί δεν κινδυνεύουν από τον ιό γιατί είτε δεν ανήκουν σε κάποια ευπαθή ομάδα , είτε γιατί απλά δεν τους ενδιαφέρει για κανέναν από τις ευπαθείς ομάδες, είτε γιατί απλά θεωρούν πως μας τρομοκρατούν χωρίς λόγο, είτε γιατί απλά είναι αψυχολόγητοι και θέλουν πάντα να κάνουν το αντίθετο από αυτό που τους λένε, για να χρωματίζουν με ιστορίες για αγρίους την ανούσια ζωή τους, γι'αυτούς τους λόγους και άλλους τόσους, δεν μπαίνουν στην διαδικασία να σκεφτούν υπεύθυνα και να ακολουθήσουν κατά γράμμα τις επιταγές του κράτους, μπας και βγούμε όσο το δυνατόν συντομότερα και όσο το δυνατόν αλώβητοι από αυτήν την δοκιμασία.

Οι οδηγίες είναι απλές, Μειώνουμε στο ελάχιστο τα άτομα που ερχόμαστε σε επαφή και παίρνουμε όλα τα μέτρα προφύλαξης.  Μειώνουμε όσο μπορούμε το ρίσκο να αρρωστήσουμε από το οτιδήποτε.

Αντιλαμβανόμαστε πλήρως πως αυτό που ζούμε δεν αρέσει σε κανέναν. Κανένας δεν περνάει καλά. Γι'αυτό και τα άτομα που δεν ακολουθούν αυτό που όλοι εμείς οι άλλοι το κάνουμε και σκάζουμε , μας την δίνουν στα νεύρα ένα παραπάνω. Και θα το θυμόμαστε και θα κριθούμε από τις πράξεις μας. Τα συμπεράσματα θα βγουν και θα έχουν άλλη βαρύτητα. Γι΄αυτό είναι βασικό , ακόμα και αν δεν μας ενδιαφέρει και δεν θέλουμε να υπακούσουμε στους νόμους του κράτους, να το κάνουμε παρά ταύτα για να μην διαρραγεί η συνοχή του κοινωνικού ιστού. Είναι σημαντικό να το κάνουμε σωστά για να δείξουμε και στους διεθνείς παράγοντες ότι οι Έλληνες σαν λαός έχουν κάτι θετικό να δείξουν, να βγούμε περήφανοι μέσα από αυτό και όχι μια χώρα διαλυμένη ηθικά και κοινωνικά. Οικονομικά θα διαλυθούν όλες οι χώρες λίγο ή πολύ. Το θέμα είναι να σώσουμε ο,τι μας μένει να σωθεί.

Περαστικά μας
Ελινα

Η σιωπηλη ασθενης

Αγαπητοι φιλοι , 

Τις τελευταιες μερες , εν μεσω ολη αυτης της φρενιτιδας με τον κορονοιο, και μεχρι να τελειωσω τα βασικα αρθρα που ηθελα να γραψω για αυτο το θεμα, παραλληλα διαβασα και ενα βιβλιο.
Το βιβλιο ονομαζεται η σιωπηλη ασθενης του Αλεξ Μιχαηλιδη. Εγω το διαβασα στα αγγλικα. Ο τιτλος του ηταν The silent patient  που αναγκαστικα στα ελληνικα μεταφραζεται με προσδιορισμο του φυλου, ενω στα αγγλικα παραμενει απροσωπο που δημιουργει και ενα ερωτηματικο μεσα στην πλοκη του βιβλιου. Η συνοψη του βιβλιου γραφει τα εξης:

• Νo1 BEST SELLER ΣΤΗ ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ NEW YORK TIMES

Η ζωή της Αλίσια Μπέρενσον είναι φαινομενικά τέλεια. Διάσημη ζωγράφος η ίδια, περιζήτητος φωτογράφος μόδας ο άντρας της, ζουν σ’ ένα μεγάλο σπίτι με θέα στο πάρκο, σε μια από τις πιο όμορφες περιοχές του Λονδίνου. Όταν ένα βράδυ ο σύζυγός της γυρίζει αργά από μια φωτογράφιση, η Αλίσια τον πυροβολεί πέντε φορές στο κεφάλι και βυθίζεται στη σιωπή.

Η άρνησή της να μιλήσει και να δώσει οποιαδήποτε εξήγηση θα μετατρέψει μια οικογενειακή τραγωδία σε κάτι πολύ μεγαλύτερο, σ’ ένα μυστήριο το οποίο μονοπωλεί τη φαντασία του κοινού και κάνει την Αλίσια διαβόητη. Η τιμή των έργων της απογειώνεται κι εκείνη, η «σιωπηλή ασθενής», μεταφέρεται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας στο Γκρόουβ, μια ψυχιατρική μονάδα υψηλής ασφαλείας στο βόρειο Λονδίνο.

Ο Θίο Φέιμπερ είναι ένας ιατροδικαστικός ψυχοθεραπευτής που περίμενε πολύ καιρό την ευκαιρία να δουλέψει με την Αλίσια. Είναι πεπεισμένος ότι εκείνος θα πετύχει εκεί που οι άλλοι απέτυχαν. H αποφασιστικότητά του να την κάνει να μιλήσει και να ξετυλίξει το μυστήριο της δολοφονίας του άντρα της τον παρασύρει σ’ ένα δύσβατο μονοπάτι που οδηγεί στα βαθύτερα αίτια της σιωπής της…

Κι αν του μιλήσει, θα θέλει να ακούσει την αλήθεια;

Τον αγαπώ τόσο ολοκληρωτικά και απόλυτα, που μερικές φορές αυτή η αγάπη απειλεί να με καταβάλει.

Σκέφτομαι συχνά…

Όχι. Δεν θα γράψω γι’ αυτό.

Από το ημερολόγιο της Αλίσια

• Η κυρια Βογιατζη Αικατερινη μας παραθετει την εξης περιληψη του βιβλιου:

Η σιωπηλή ασθενής είναι ένα συνταρακτικό θρίλερ με απλή και ταυτόχρονα διαστροφικά πολύπλοκη γραφή. Η ιστορία διαδραματίζεται στο Λονδίνο με πρωταγωνίστρια την διάσημη ζωγράφο Αλίσια Μπέρενσον και τον άντρα της Γκάμπριελ Μπέρενσον. Το ζευγάρι ζει ευτυχισμένο, ώσπου ένα βράδυ η Αλίσια δολοφονεί εν ψυχρώ τον άντρα της. Μετά από αυτήν την νύχτα αρνείται να μιλήσει. Καταλήγει σε μια ψυχιατρική μονάδα υψίστης ασφαλείας. Έξι χρόνια αργότερα ένας ιατροδικαστικός ψυχοθεραπευτής ο Θίο Φέϊμπερ, έχει βάλει σκοπό της ζωής του να σπάσει την σιωπή της Αλίσια. Ένα ψυχολογικό θρίλερ με πολλές ανατροπές και μια αλήθεια που ίσως και να μην θέλεις να ακούσεις.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ξεκινησα να το διαβαζω με πολυ ενδιαφερον , καθως η ολη κατασταση μια γυναικας μυστηριο που σκοτωνει τον αντρα της και παραμενει σιωπηλη ειναι οπως και να το κανουμε μια ιντριγκα , κατι που σε προσκαλει να το λυσεις, να καταλαβεις τι μπορει να εχει συμβει η να συμβαινει στο μυαλο της γυναικας, αυτο που λεμε αβυσσος η ψυχη του ανθρωπου.

Αξιοπεριεργο μου φανηκε πως προσπαθησε να ενσωματωσει και στοιχεια απο ελληνικη μυθολογια οπως ονοματα και παραλληλισμο με την αρχαια ελληνικη τραγωδια Αλκηστις. Ο τροπος γραφης ηταν αμεσος και δεν μπορω να πω οτι ηταν ιδιαιτερα καλος η κακος. Ειχε καλα σημεια , αλλα ειχε και σημεια που καπως χωλαινε. 

Ομως το βιβλιο αυτο για εμενα οφειλω να ομολογησω οτι ηταν μια απογοητευση. Βρηκα πολλα σημεια που δεν μου αρεσαν. Πολλες υποπλοκες που απλα φαινοταν οτι ηταν εκει απλα για να ειναι και να διευκολυνουν τον συγγραφεα να πραγματοποιησει το λεγομενο τουιστ στην πλοκη του στο τελος, που εμενα προσωπικα δεν μου αρεσε καθολου. Το βρηκα ολο ανειλικρινες και καπως φτιαγμενο για ταινια και οχι για λογοτεχνια.  Οι χαρακτηρες ηταν ολοι , μα ολοι , αντιπαθητικοι και κλισε. Δεν καταλαβαινω πως μπορουν να γραφουν τετοια βιβλια και να γινονται διασημοι.  Βεβαια ειναι και το πρωτο βιβλιο ενος συγγραφεα που εχει ασχοληθει επι το πλειστον με σεναρια, οποτε ναι μεν πληροι τις προυποθεσεις για ενα ολοκληρωμενο και σωστα δομημενο εργο , αλλα δεν εχει αυτην την σπιθα που σε κανει να αγαπησεις ενα βιβλιο.



Κλεινοντας , σας το προτεινω για διακοπες, οχι για νυχτερινες ωρες , γιατι ειναι καπως καταθλιπτικο, και σιγουρα να το προσεγγισετε με χαμηλες προσδοκιες. Το μονο που θα σας εκπληξει ειναι το τουιστ στην πλοκη. Εμενα με εξεπληξε δυσαρεστα. 



Βαθμολογια 2/5 . 

Κορονοϊός και Θεία Κοινωνία

Αγαπητοι μου φιλοι,

σημερα θα καταπιαστουμε με ενα αμφιλεγομενο θεμα που εχει απασχολησει την ελληνικη κοινωνια τις τελευταιες ημερες. Το ακουμε συνεχεια να συζητιεται αυτο το θεμα. Ολοι βγαινουν και λενε την αποψη τους και πολυ επαναποσταρουν τις αποψεις αλλων για να δειξουν την συμφωνη γνωμη τους η για να σατιρισουν αυτα που λενε αλλοι.

Η ερωτηση ειναι απλη. Μεταδιδεται ο ιος με την θεια κοινωνια;

Κι ετσι απλα απλα χωριζομαστε σε δυο στρατοπεδα. Σε αυτους που πιστευουν οτι ναι μεταδιδεται, οποτε καλο ειναι να μην κοινωνουμε αυτο το διαστημα και σε αυτους που πιστευουν οτι δεν μεταδιδεται , οποτε πρεπει να συνεχισουμε να τελουμε τα θρησκευτικα μας καθηκοντα χωρις αλλαγη.

Σε αυτην την ερωτηση, οι αθεοι, οι αλλοθρησκοι και οι γνωστικιστες βρισκουν πολυ ευκολη την απαντηση. Ο κοινος νους, η κοινη λογικη λεει οτι εφοσον ο ιος μεταδιδεται μεσω των σταγονιδιων της στοματοφαρυγγικης κοιλοτητας, το να μοιραζεσαι ενα κουταλακι αυξανει τις πιθανοτητες σου να μεταδοσεις και να κολλησεις τον ιο. Οποτε , συμφωνα παντα με την κοινη λογικη ενος μη χριστιανου ορθοδοξου πολιτη,  για το καλο της κοινωνιας θα πρεπει να μην κοινωναμε για να μην κολλαμε ή μεταδιδουμε τον ιο.

Ευλογα αναρωτιομαστε γιατι συγκεκριμενα για αυτον τον ιο; Γιατι δεν εγινε τοσο σουσουρο με τις γριπες που γυρνανε ανα καιρους και τις γαστρεντεριτιδες. Την απαντηση εδωσε χτες το ΠΟΥ που ανακηρηξε τον ιο αυτο σε πανδημια και εξηγησε πως σκοπος ειναι να καθυστερησουμε οσο μπορουμε την εξαπλωση του ιου ετσι ωστε να αρρωσταινει ναι μεν ο κοσμος, αλλα σε κυματα δε, ωστε να μπορουμε να τους νοσηλευουμε , να μπορουμε να δουλευουμε και να μην παθουμε πατατρακ και στα νοσοκομεια αλλα και στην οικονομια της χωρας. Πολυ απλα ειναι διαφορετικο να ειναι αρρωστοι ο ενας στους δεκα και διαφορετικο να ειναι αρρωστοι οι εννια στους δεκα. Τα νοσοκομεια δεν θα εχουν χωρο ουτε για τους κοροναισμενους , ουτε για τους αλλους ασθενεις, που εχουν και αυτοι αναγκη για θεραπεια. Κανεις δεν παει στο νοσοκομειο για πλακα. Κανεις δεν θελει να χειρουργηθει, εντελει κανεις δεν θελει να αποχαιρετησει τον ματαιο τουτο κοσμο.

Ομως οι ορθοδοξοι χριστιανοι εχουν προβλημα στην απαντηση αυτης της ερωτησης. Κι αυτο γιατι συμφωνα με το δογμα της εκκλησιας της ελλαδος, η κοινωνια δεν μεταφερει ιους και μικροβια καθως κατα την διαρκεια της θειας λειτουργιας το κρασι και το ψωμι μετουσιωνονται σε σωμα και αιμα Χριστου. Γιαυτο και το δινει ο ιερεας να το φαμε και να το πιουμε , για να μεταλαβουμε τον Χριστο, να μπει ο Χριστος μεσα μας. Θα ηταν παραλογο, ισχυριζεται το χριστιανικο δογμα, ο Χριστος να μεταφερει κατι εγγενες κακο μαζι του γιατι απλα αυτο δεν γινεται , γιατι ο Χριστος εχει ιδια φυση με τον Θεο, το απολυτο Καλο.  Κι ετσι καταληγουμε στο οτι ενας ορθοδοξος χριστιανος με υγιη πιστη θα πρεπει να θεωρει οτι με την κοινωνια δεν κινδυνευει να κολλησει τιποτα και οτι αντιθετως πρεπει να κοινωνησει για να θωρακιστει απεναντι σε καθε λογης κακο.

Οποιαδηποτε αλλη θεση ειναι αιρετικη γιατι αναιρει ενα βασικο μυστηριο της ορθοδοξης εκκλησιας.

Οποτε εχουμε τωρα εναν μεγαλο πληθυσμο βαφτισμενων χριστιανων που καλουνται να παρουν θεση εμπρακτως και να απαντησουν στις εξεις ερωτησεις

1. Πιστευω στα αληθεια οτι το κρασι και το ψωμι μετουσιωνονται στον Χριστο αρα δεν κολλαω τιποτα;
2. Ειμαι διατεθειμενος να ακολουθησω την θρησκευτικη μου πεποιθηση παση θυσια, οταν ζω σε ενα πλανητη με ανθρωπους που δεν πιστευουν το ιδιο και διατεινονται οτι τους βλαπτω με την πρακτικη μου, ασχετα αν εγω πιστευω οτι δεν τους βλαπτω
3. Τι θα γινει αν ακουσω την εγκοσμια εξουσια και παραβω τους νομους του Θεου και δεν κοινωνησω και παρακολουθω τα μυστηρια απο την τηλεοραση ετσι οπως με συμβουλευουν οι επιστημονες, ο πρωθυπουργος και οχι ετσι οπως με συμβουλευει ο ιερεας ;

Ας προσπερασουμε την ειρωνια των τριων ερωτησεων , οπως και ο Χριστος τους τρεις πειρασμους απο τον διαβολο αφου νηστεψε σαραντα ημερες στην ερημο και ας προσπαθησουμε να απαντησουμε ο καθενας για τον εαυτο του , αυτες τις ερωτησεις.

Αν πιστευω οτι το κρασι και το ψωμι γινονται σωμα και αιμα Χριστου , τοτε θεωρω οτι εχω δικαιωμα να κοινωνησω και να ασκησω ελευθερα το θρησκευτικο μου καθηκον. Αν οχι, τοτε εννοειται πως δεν θα κοινωνησω. Ομως σιγουρα θα θεωρουμαι αιρετικος, και θα εχω να απολογηθω για σκεψεις απιστιας.

 Ομως τι απανταω στην δευτερη ερωτηση αν πιστευω οτι η θεια κοινωνια δεν μεταδιδει τιποτα αλλο παρα μονο τον Χριστο και κατα συνεπεια την αγαπη; Ποια πρεπει να ειναι η σταση μου ως αληθινος χριστιανος απεναντι στην ανθρωποτητα των αλλοθρησκων που νιωθουν απειλουμενοι απο το δικο μου θρησκευτικο καθηκον; Ειναι χριστιανικο να αδιαφορησω ή ειναι χριστιανικο να θυσιασω το θελημα μου και αυτο που ειναι καλο για εμενα για να αποφευχθουν διαμαχες και προσβολες. Ο Χριστος ξερουμε τι εκανε  στην περιπτωση αυτη. Γιαυτο και τον βλεπουμε πανω στο σταυρο και οχι σε καφενεια να παιζει χαρτια (ας μου συγχωρεθει απο τους θρησκους η ασεβεια, το κανω απλα για να γινει πιο εντονη η εικονα του πως πρεπει να σκεφτομαστε χριστιανικα).Οποτε συμφωνα με αυτην την σκεψη πρεπει να θυσιασουμε το θελημα μας και να υποταχθουμε στο θελημα των αλλων , δηλαδη να ακολουθησουμε τις επιταγες της εγκοσμιας αρχης και να αποφευγουμε τον εκκλησιασμο και την κοινωνια.  Ετσι ,μεσα απο την αυτοθυσια μας, θα βοηθησουμε την συνοχη της κοινωνιας και τον συνανθρωπο.
 Ομως τι θα γινει αν τελικα ειναι πιο σημαντικο συμφωνα παντα με το χριστιανικο δογμα , να ομολογουμε τον Χριστο, να μαρτυρουμε για τον Χριστο. Εδω θα πρεπει να θυμηθουμε τον Αγιο Πετρο (οχι ετσι οπως σας ηρθε αμεσως στο μυαλο...) οταν κατα την διαρκεια της συλληψης του Ιησου , τον αρνηθηκε τρεις φορες πριν λαλησει ο κοκορας. Ειναι αυτο το αμαρτημα στο οποιο θα πεσουμε; Μπορει αυτο να συγχωρεθει; Αντεχει η θρησκευτικη μας συνειδηση να αποδημησουμε οποιαδηποτε στιγμη προς τον Κυριο, γνωριζοντας οτι παρολο που δεν ταλανιστηκαμε απο σκεψεις απιστιας , δεν ειχαμε το θαρρος να υπερασπιστουμε την πιστη μας; Αν εκαναν ετσι ολοι οι πρωτομαρτυρες και οι Αγιοι , αραγε θα υπηρχε Χριστιανισμος σημερα;

Και τωρα περναμε στην τριτη ερωτηση.  Εστω οτι αποφασιζουμε τον αλφα η τον βητα τροπο να πραξουμε. Αν αποφασισουμε να κοινωνησουμε, εφοσον μας εχει λεχθει απο την εγκοσμια εξουσια, δηλαδη τους επιστημονες και τον πρωθυπουργο να αποφυγουμε να το κανουμε, θα εχουμε να λογοδοτησουμε για τα πιστευω και τις πραξεις μας σε αυτην εδω την ζωη με ο,τι αυτο συνεπαγεται.
Αν αποφασισουμε να ακολουθησουμε την εγκοσμια εξουσια τοτε θα πρεπει να λογοδοτησουμε στο δικαστηριο της Θειας Δικης.

Ισως ακουγεται τραγικο , αλλα στην πραγματικοτητα ειναι η καθημερινοτητα διογκωμενη και απαλλαγμενη απο ωραιοτητες. Καθε μερα καλουμαστε να παρουμε αποφασεις που κρινουν την ηθικη μας και βαση ποιας φιλοσοφιας ή θρησκευτικου δογματος πορευομαστε στην ζωη μας. Καθε μερα , με τις σκεψεις μας και τις πραξεις μας παιρνουμε αποφασεις αυτου του ειδους ασχετα αν δεν το αντιλαμβανομαστε.

Κι εδω ακριβως καταληγω εγω και λεω πως εγω δεν μπορω να παρω αυτην την αποφαση για κανεναν αλλον παρα μονο για τον εαυτο μου. Θα ηθελα να ζω σε εναν ουτοπικο κοσμο, οπου ο καθενας θα επραττε με καλη προθεση και σωστη γνωση ετσι ωστε να υπηρχαν παντα τα καλυτερα θετικα αποτελεσματα. Ομως γνωριζω πολυ καλα, πως πολυ συχνα δεν υπαρχουν ουτε θετικες προθεσεις, ουτε σωστη γνωση .

Εγω σαν Ελινα θεωρω οτι σε αυτην την στιγμη για να αποφυγουμε τα χειροτερα θα πρεπει να καταπιεσουμε τις ελευθεριες μας και να θυσιασουμε τα θελω μας. Θα πρεπει να σκεφτουμε τον συνανθρωπο που θα αρρωστησει, τον συνανθρωπο που ειναι ηδη αρρωστος και λογω ιου θα μειωθουν οι ποροι του συστηματος και θα καταληξει να πεθανει μια ωρα αρχυτερα απο αλλες ηδη υπαρχουσες παθογενειες. Θεωρω πως πρεπει να σκεφτουμε ολο το κοστος που φερνει μια επιδημια, οχι μονο τον φυσικο θανατο ,την αρρωστια αλλα και το οικονομικο κοστος και το κοστος που θα φερει αυτο στην κοινωνια, στην ομονοια αναμεσα στους συνανθρωπους μας και εντελει στην προοδο και στην ευημερια του πλανητη ολοκληρου.

Εγω σαν Ελινα δεν θα μπορουσα ποτε να καταδικασω σε αναιτια ταλαιπωρια η ακομα και θανατο εναν ανθρωπο η ακομα και σε οικονομικη δυσχερεια η ακομα και σε κοινωνικη απομονωση για να τελεσω τα θρησκευτικα μου καθηκοντα. Δεν θελω να εξηγησω για ποιο απο τα τρια ερωτηματα καταληγω σε αυτο το συμπερασμα. Δεν χρειαζεται κανενας να απολογηθει στο πως θα απαντησει. Ομως θεωρω οτι πρωταρχικο μου καθηκον ως ανθρωπος ειναι να βοηθησω τον συνανθρωπο μου και πιστευω πως το να κοινωνησω αυτην την στιγμη δεν θα ωφελησει την κοινωνια. Θα ωφελησει μονο εμενα.Και αυτο το θεωρω καθαρα εγωιστικο και καθολου σωστο τροπο να προσεγγιζεις την θεια κοινωνια.  Η εντολη του Χριστου ηταν αγαπη πρωτα στον Θεο και μετα για τον συνανθρωπο. Το ξερω αυτο . Ομως εγω πιστευω οτι ο Θεος γνωριζει πολυ καλα τι κρυβεται μεσα στις καρδιες μας και οπως ο Χριστος με το παραδειγμα του θυσιαστηκε για εμας τους ανθρωπους, ετσι και εμεις οφειλουμε να κανουμε , ειδικα σε περιοδους κρισης και πανικου, σε περιοδους δοκιμασιας.

Περαστικα μας,
Ελινα

Κορονοϊός - Ευπαθείς ομάδες

Αγαπητοι φιλοι ,

γεια σας. Σημερα, σε αυτο το ποστ θα αναλυσουμε ποιες ειναι οι ευπαθεις ομαδες που απειλουνται απο τον ιο αυτο , τι μπορουν να κανουν για να προφυλαχθουν και πως μπορουμε εμεις , ως κοινωνια, να τους βοηθησουμε.

Δεν θα σας κουρασω με στατιστικα στοιχεια. Τα στατιστικα στοιχεια μπορειτε να τα βρειτε στην σελιδα που σας εβαλα στο προηγουμενο ποστ. Εδω θα μιλησουμε περιληπτικα και απλα για το ποιος ασθενης θεωρειται οτι ειναι ευπαθης ομαδα. Ετσι λοιπον, ευπαθεις ομαδες θεωρουνται:

• Οι ηλικιωμενοι,και οι ανθρωποι  ανω των 60,
• Οι ανθρωποι που νοσουν απο παθησεις του πνευμονα, παθησεις της καρδιας, ασθμα και διαβητη,
• Οι ανθρωποι που εχουν κατεσταλμενο ανοσοποιητικο συστημα, ειτε λογω πρωτογενους ασθενειας, ειτε λογω χημειοθεραπειας και φαρμακοθεραπειας.

Ο ιος φαινεται να μην εχει σοβαρες επιπλοκες σε ανθρωπους κατω των 30.Τα παιδια φαινεται οτι δεν νοσουν, χωρις ομως αυτο να σημαινει οτι δεν ειναι μεταδοτες του ιου. Μπορει τα παιδια να μεταδιδουν τον ιο αλλα να μην νοσουν.

Απο τα παραπανω μπορουμε να συμπερανουμε οτι οι ευπαθεις ομαδες αποτελουν ενα σημαντικο ποσοστο του πληθυσμου μας. Δεν ειναι κατι εξω απο μας και μακρια απο μας.Ολες οι οικογενειες εχουν ενα, ισως και περισσοτερα ατομα ,που αποτελουν ευπαθη ομαδα, απο τον ιο αυτον.Συνεπως, ειναι πολυ σημαντικο να προσπαθησουμε να κανουμε κατι γιαυτο. Ειναι κατι που μας αφορα ολους. 

Για να προφυλαχθουν οι ευπαθεις ομαδες πρεπει  να :

• Αποφευγουν τις χειραψιες και τους εναγκαλισμους.
• Αποφευγουν να ακουμπανε τα χερια τους στο προσωπο τους
• Πλενουν συχνα και εξονυχιστικα, για περισσοτερο απο 30 δευτερολεπτα τα χερια τους . Καλο θα ηταν να ακολουθουσαν και τις ακολουθες οδηγιες κατα το πλυσιμο των χεριων .Για να δειτε ενα βιντεο για το πως να πλενετε σωστα τα χερια σας καντε κλικ εδω
• Κρατανε μια ασφαλη αποσταση περι τα 2 μετρα απο οποιοδηποτε ανθρωπο βηχει ή φτερνιζεται
• Αποφευγουν τους χωρους οπου συναθροιζεται κοσμος, κοινως καλο ειναι να καθονται στο σπιτι τους και να αποφευγουν τα πολλα πολλα, ωσπου να κοπασει ολη αυτη η επιδημια .

Οταν εχουμε στο σπιτι ενα ατομο, που θεωρειται ευπαθες, καλο θα ηταν να πλενουμε τα χερια μας οταν ερχομαστε απο εξω, να αεριζουμε το σπιτι συχνα, να αλλαζουμε ρουχα με το που μπαινουμε στο σπιτι, και να καθαριζουμε καλα τις επιφανειες οπως διακοπτες, τηλεκοντρολ, πομολα, επιφανειες κουζινας, επιφανειες μπανιου με ενα διαλυμα με χλωρινη, που ειναι το μονο που σκοτωνει τα παντα. Επισης αυτονοητο θεωρειται οτι δεν μοιραζομαστε πετσετες, ποτηρια και τρωμε μονο απο το δικο μας πιατο. Επισης μπορουμε να απολυμαινουμε τα χερια μας συχνα με ενα αλκοολικο διαλυμα. Αν ειμαστε αρρωστοι , περιοριζουμε ειτε τον εαυτο μας , ειτε το ευπαθες ατομο σε ξεχωριστο δωματιο και κυκλοφορουμε με μασκα στο σπιτι για να μην μολυνουμε επιφανειες, την οποια μασκα την τοποθετουμε σωστα, και κυριοτερο την αφαιρουμε σωστα και την πεταμε στα σκουπιδια σωστα. 

Εχει γινει παρα πολυς ντορος για τις μασκες. Ενας υγιης ανθρωπος δεν θα προστατευτει απο την μασκα και δεν την χρειαζεται. Αντιθετως , μέτρα οπως μασκες, γαντια, μας δινουν μια ψευτικη αισθηση προστασιας, με αποτελεσμα στο τελος να την παταμε πιο ευκολα . Αυτο συμβαινει γιατι νομιζοντας οτι η μασκα μας προστατευει , δεν προσεχουμε αν τηρουμε τα παραπανω, με αποτελεσμα να νοσησουμε ισως και απο την ιδια την μασκα. Πρεπει να αφαιρουμε την μασκα με προσοχη ,  χωρις να ακουμπαμε το προσωπο μας, να μην την πεταμε καπου που να μπορει να μολυνει ολο το σπιτι και να  πλενουμε τα χερια μας αμεσως μετα. Αν δεν τα κανουμε ολα αυτα, ουσιαστικα συσσωρευουμε ολα τα μικροβια πανω σε ενα κομματι πανι, που μας χρησιμευει για μια καλη αποικια μικροοργανισμων και μια καλη εστια μολυνσης.

Ενα βασικο κομματι ,που βλεπω οτι παραλειπεται συχνα απο τις συμβουλες ,ειναι το κομματι της ενισχυσης του ανοσοποιητικου μας συστηματος και της καλης ψυχολογιας που πρεπει να εχουμε. 

Ειναι πολυ σημαντικο να ενισχυσουμε το ανοσοποιητικο μας και αυτο μπορει να γινει πολυ ευκολα. 

Πρεπει να τρωμε σωστα, δηλαδη να τρωμε υγιεινα και να θωρακιζουμε με την τροφη μας τον οργανισμο μας. Θα πρεπει να πουμε ναι στα λαχανικα, ναι στα φρουτα, ναι στις πρωτεινες, ναι στα καλα λιπαρα, και οχι στους υδατανθρακες, οχι στην ζαχαρη, οχι στα ετοιματζιδικα. Εχει γινει ερευνα που υποστηριζει οτι η αποφυγη υδατανθρακων δλδ μακαρονια, ζαχαρη, αλευρια,κτλ ενδυναμωνει το ανοσοποιητικο αρκετα. 

Επισης ειναι βασικο να ενυδατωνουμε τον οργανισμο μας που σημαινει οτι πρεπει να πινουμε περιπου δυο λιτρα νερο την ημερα. 

Επισης πολυ βασικο ειναι να βγαινουμε περιπου μια ωρα την ημερα στην φυση και να κανουμε καποια μορφη ελαφριας ασκησης, οπως περπατημα κτλ. Στην τελικη ριξτε εναν χορο βρε παιδια να φτιαξει και το κεφι σας...  

Και λεγοντας κεφι, θα ηθελα να τονισω πως ενα βασικο οπλο του οργανισμου απεναντι σε πασης φυσεως ασθενεια ειναι η ηρεμια του μυαλου, η αισιοδοξη οψη των πραγματων, ο θετικος τροπος σκεψης και η αποφυγη στρεσογονων σκεψεων. Θα μου πειτε , βεβαια, πως ευκολα λεγεται αυτο, αλλα δυσκολα γινεται. Θα συμφωνησω σε αυτο .Ειναι δυσκολο μεσα σε μια τετοια κατασταση , να παραμενουμε αισιοδοξοι και ηρεμοι και ζαμαν φου, ειδικα οταν εχουμε πολυ δικα μας ατομα που μπορει να χασουμε απο στιγμη σε στιγμη ,εξαιτιας αυτο του ιου . Ομως, καλως η κακως, το να στεναχωριομαστε και να καταστροφολογουμε, δεν θα μας βοηθησει σε τιποτα. Δεν θα μας βοηθησει να καθομαστε μπροστα απο την τηλεοραση και να χαφτουμε ολα αυτα που μας δειχνουν, με σκοπο να μας τρομοκρατησουν. Δεν θα μας βοηθησει να ψαχνουμε στο ιντερνετ να διαβασουμε τα πιο ακραια αρθρα με καταστασεις που απλα εντυπωσιαζουν και εχουν σκοπο να γινουν βαιραλ.  Η ιατρικη κοινοτητα προς το παρον γνωριζει συγκεκριμενα πραγματα και αυτα εχουν ειπωθει απειρες φορες. Μεσα στο διαδυκτιο ,θα βρειτε πολλες φορες πληροφοριες που ειναι λαθος η και απλα ψεμματα. Μην ακουτε τον καθενα, και για οποιαδηποτε απορια σας ρωτηστε καποιον ειδικο. Ειδικοι ειναι οι γιατροι, οι φαρμακοποιοι και οσοι εχουν εκπαιδευτει για τετοιου ειδους καταστασεις. Ακολουθηστε τις παγκοσμιες κατευθυντηριες οδηγιες...

και στο επομενο ποστ τα καυτα ερωτηματα

Πρεπει να ακουμε τους πολιτικους μας;

Πρεπει να ακουμε τους παπαδες;

...

Αφου λοιπον εχουμε ξεκαθαρισει ολα τα ιατρικα κομματια περι του ιου, στο επομενο ποστ θα προχωρησουμε σε πιο λεπτα θεματα, που αφορουν την υποσταση μας , την κοινωνικη, οικονομικη και μεταφυσικη. Θα δουμε πως ο ιος αυτος, και οι επιδημιες γενικοτερα μας επηρεαζει σε ολες τις εκφανσεις της ζωης μας.

Περαστικα μας, 

Ελινα

Εισαγωγη στον κορονοιο - Ιατρικο κομματι

Ο Κορονοιος ή αλλιως ο ιος Covid-19 ειναι ενας ιος που πρωτοεμφανιστηκε την παραμονη πρωτοχρονιας του 2020, σε μια επαρχια της Κινας. Παρα τις προσπαθειες να περιοριστει μεσα στην Κινα, εδω και λιγες μερες εχει εξαπλωθει πλεον παγκοσμιως και δυστυχως εχει ερθει και στην χωρα μας, με οτι αυτο συνεπαγεται...Βεβαια, δεν ξερουμε ακομη τι αυτο συνεπαγεται, καθως ειναι ενας καινουριος ιος και λιγα γνωριζουμε ακομα, καθως οποιαδηποτε σιγουρια θα την αποκτησουμε μετα απο καιρο, οταν υπαρχουν αρκετα στατιστικα στοιχεια. Ζουμε, λοιπον, μεσα σε ενα πειραμα. Θελοντας και μη, γινομαστε πειραματοζωα… Η μονη επιλογη μας ειναι να ειμαστε καλα πειραματοζωα, και να ελπισουμε να βγουμε απο το πειραμα οσο το δυνατον καλυτερα, ελαχιστοποιώντας τις ζημιες, οχι μονο τις φυσικες, δηλαδη να βγουμε ζωντανοι αλλα και τις ψυχολογικες, τις οικονομικες και τελος  τις κοινωνικες.


Ας τα παρουμε απο την αρχη, λοιπον. Ο Κορονοιος αποτελει εναν ιο που προσβάλλει το αναπνευστικο και ενιοτε γαστρεντερικο συστημα. Η ασθενεια εκδηλωνει συμπτωματα, που ποικιλλουν απο ελαφρια εως πολυ βαρια, αναλογα με την ηλικια και το ιστορικο, καθως και το φυλο, απο οτι φαινεται, του ασθενη. Συμπτωματα που μας πονηρευουν οτι νοσουμε με τον ιο αυτον, ειναι ο πυρετος, ο βηχας και η δυσκολια στην αναπνοη. Αυτα τα συμπτωματα, που μοιαζουν με τα συμπτωματα της πνευμονιας και που ουσιαστικα αποτελουν μια ιογενη πνευμονια, ειναι τα συμπτωματα, που σε συνδυασμο με την πιθανη εκθεση με ατομα ,που ταξιδεψαν σε μερη που υπαρχει ο κορονοιος ,κανουν τους γιατρους να σας υποβαλλουν στο ειδικο τεστ, για να δουνε αν νοσειτε απο το νεο ιο και μετεπειτα να σας βαλουν ,κι εσας, και ολους οσους ηρθατε σε επαφη τις τελευταιες ισως 14 ημερες, σε καραντινα.


Κι αυτο γιατι, ο ιος αυτος εχει μεγαλη ανθεκτικοτητα , ο ατιμος. Μπορειτε δηλαδη να ειστε μεταδοτικοι ως και 14 ημερες και μαλιστα μπορειτε να ειστε μεταδοτικοι, χωρις να ειστε συμπτωματικοι, δηλαδη μπορει να μεταδιδετε τον ιο ,χωρις να εχετε συμπτωματα εσεις ο ιδιος!!!
Γιαυτο και, παρα τις τοσες προσπαθειες που ειδαμε στην Κινα, με τα τεραστια νοσοκομεια που χτιστηκαν σε 5 ημερες, με τους ειδικους αστυνομικους, που επαιρναν τους ενοικους με το ζορι για καραντινα χτυπωντας το κουδουνι του σπιτιου τους, γιατι ηταν σε μια πτηση πριν απο 4 μερες με εναν που διαγνωστηκε με τον ιο, με τις απολυμανσεις σε κτιρια και σε δρομους, με την ερημωση δρομων και τις πολεις φαντασματα που ειδαμε στις ειδησεις, ο ιος παρολα αυτα αυτην την στιγμη ειναι σχεδον σε ολες τις χωρες του κοσμου, ειδικα του βορειου ημισφαιριου.


Υπαρχει μια ιστοσελιδα για οσους ενδιαφερονται ,που καθε μερα μας ανακοινωνει, ποσοι νοσησαν σε καθε χωρα, ποσοι πεθαναν και ποσοι εγιναν καλα. Η σελιδα αυτη ειναι η ακολουθη:

https://www.worldometers.info/coronavirus/coronavirus-cases/


Αφου ξεκαθαρίσαμε λοιπον, τι ειναι ο κορονοιος, παμε στο κομματι του πως μεταδιδεται. Οι επιστημονες λενε οτι μεταδιδεται μεσω σταγονιδιων απο την στοματοφαρυγγικη κοιλοτητα. Οι οδηγιες ειναι απλες. Πρεπει να πλυνουμε συχνα και εξονυχιστικα τα χερια μας, να αποφευγουμε να ακουμπαμε τα χερια μας στο προσωπο μας και να βηχουμε η να φτερνιζομαστε με προσοχη . Πρεπει να καλυπτουμε το φτερνισμα με τα χερια μας η στο μανικι, παντως σε καμια περιπτωση να μην βηχουμε και φτερνιζομαστε πανω στα μουτρα των αλλων , ετσι ελευθερα στον αερα χωρις να μας νοιαζει ποιος θα εισπνευσει τα σαλια μας και σε τι επιφανειες θα πεσουν οι πολυτιμοι μικροοργανισμοι που φιλοξενούμε στο σωμα μας.


Και τελος, παμε στο κομματι που εχει τρομοκρατησει τον κοσμο, τι θα παθουμε αν κολλησουμε. Η αληθεια ειναι οτι ο περισσοτερος κοσμος δεν εχει κατι να φοβαται. Δεν εχει σημειωθει κανενας θανατος σε ηλικα κατω των 9 ετων και οι περισσοτεροι που πεθαινουν απο αυτον τον ιο εχουν ηδη περισσοτερα απο ενα προβληματα υγειας και ειναι μεγαλυτεροι των 50 και ειναι και αντρες… Δεν ισχυριζομαι οτι το να νοσησεις απο τον ιο αυτον ειναι κατι ευχαριστο, σαφως και δεν ειναι. Ομως κατα ποσο δικαιολογειται αυτος ο πανικος, ειναι κατι που με εξεπληξε δυσαρεστα, γιατι κατ’εμε αυτος ο πανικος δεν θα επρεπε να υφισταται.


Ολα ως εδω ακουγονται ανωδυνα. Ομως αυτη η αβεβαιοτητα , η αβεβαιοτητα οτι ο ιος ειναι κατι καινουριο και δεν ξερουμε ακριβως ουτε πως λειτουργει, ουτε πως μεταδιδεται, ουτε πως καταπολεμαται, ουτε αν τα αντισωματα που δημιουργουνται ειναι αρκετα και ικανα να σου δωσουν ανοσια για καποιο χρονικο διαστημα, αυτη η αβεβαιοτητα δικαιως παραμενει σε μας και ειναι κατι που πρεπει να μας προβληματιζει.


Ομως ειναι πολυ διαφορετικο να προβληματιζομαστε για κατι  και να προσπαθουμε να μην κολλησουμε ειτε εμεις, ειτε οι γυρω μας, και πολυ διαφορετικο να τελουμε υπο καθεστως πανικου και να αγοραζουμε μασκες που δεν θα μας χρειαστουν και με αυτο τον τροπο ειτε να τις στερουμε απο αυτους που τις χρειαζονται και ισως τις χρειαστουν, και να κανουμε πλουσιους τους μονιμα αισχροκερδεις και μισανθρωπους συμπολιτες μας που ολοι δυστυχως εχουμε την ατυχια να συναναστρεφομαστε και να ανεχομαστε σιωπηλα.


Περιληπτικα δηλαδη , εχουμε να κανουμε με ενα ιο που μοιαζει και στα συμπτωματα και στην θνησιμοτητα με τον ιο της γριπης με την διαφορα οτι ειναι πιο μεταδοτικος και ισως πιο επιλεκτικος σε ποιανου την πορτα θα αποφασισει να χτυπησει. Ειναι ενας ιος αξιος λογου και προσοχης, αλλα οχι πανικου. Εξαλλου, ο πανικος δεν μας θεραπευει, δεν μας βοηθαει σε κατι, αν μη τι αλλο το στρες αποδεδειγμενα ριχνει το ανοσοποιητικο μας σε μεγαλο βαθμο. Δεν υποστηριζω οτι θα πρεπει να μην παιρνουμε στα σοβαρα τα συμπτωματα του ιου αυτου, το αντιθετο μαλιστα. Οσο το γρηγοροτερο απευθυνθουμε σε εναν ειδικο για να μας εξετασει, τοσο το καλυτερο για μας και τους γυρω μας, ειδικοτερα τις ευπαθεις ομαδες, για τις οποιες θα γινει μνεια σε επομενο ποστ, καθως θα πρεπει να μας απασχολησουν με ιδιαιτερο τροπο.


Αυτα, για το ιατρικο κομματι.


Περαστικα μας,
Ελινα!

Ερωτήματα περί Κορονοίου

Αγαπητοί μου φίλοι,

θυμάστε πριν 70 μέρες που μετρούσαμε αντίστροφα  10...9....8...7...6...5...4...3...2...1...Ευτυχισμένο το 2020!!! Μαζί με το 2020 ήρθε και ο Κορονοϊός!!  Αφού έχουν περάσει αρκετές ημέρες από την εμφάνιση του ιού και την μετέπειτα εξάπλωση του, μας έχουν δημιουργηθεί μερικά ερωτήματα σχετικά με τον ιό, και όλες τις παρενέργειες που έφερε μαζί του.

Παρακάτω θα εναποθέσω μερικά . Στις επόμενες ημέρες θα προσπαθήσω να τα απαντήσω. Στα σχόλια μπορείτε να προσθέσετε δικά σας ερωτήματα και θα προσπαθήσω να απαντήσω και σ'αυτά.

Πριν όμως πάμε στα ερωτήματα, θα ήταν εύλογο να αναρωτηθούμε ποια είμαι εγώ που προσπαθώ να απαντήσω σε αυτά... Έχω αρκετές γνώσεις; Γιατί θα πρέπει να ασχοληθείτε με αυτά που πιστεύω εγώ;

Από επιστημονικής άποψης, ως φαρμακοποιός , επιβάλλεται να έχω άποψη και να την υποστηρίζω σθεναρά , επειδή είμαι η πρώτη επαφή του ασθενή. Συνήθως, όταν ο κόσμος αρρωσταίνει, πάει πρώτα στον φαρμακοποιό του , εκτός από περιπτώσεις άμεσου κινδύνου που πηγαίνει στα επείγοντα περιστατικά.

Από φιλοσοφικής άποψης, είμαι μια Ελληνίδα ,που ενώ μεγάλωσα στην Ελλάδα,  έχω έρθει  σε επαφή και με άλλες κουλτούρες, λόγω του ότι έχω ζήσει αρκετά χρονιά στο εξωτερικό.

Από θρησκευτικής άποψης,  είμαι Χριστιανή Ορθόδοξη έχοντας ψάξει και διαβάσει αρκετά όσον αφορά τις θρησκείες γενικότερα, τον Χριστιανισμό ειδικότερα.

Πάμε λοιπόν στις ερωτήσεις που θα ήθελα να απαντήσω για το θέμα:

1. Τι είναι αυτός ο ιός; Γιατί αρρωσταίνουμε από αυτόν ; Τι συμπτώματα έχουμε; Ποία είναι η πρόγνωση δηλαδή τι να περιμένουμε ότι θα συμβεί σε μας, όταν και εάν κολλησουμε; Πώς κολλάμε και κατά συνέπεια πώς τον μεταδίδουμε σε άλλους; Μεταδίδεται και σε άλλα είδη πχ. από άνθρωπο σε σκύλο και αντιστρόφως; Πώς καταπολεμά ο οργανισμός μας αυτόν τον ιό; Τι γίνεται αφού κολλήσουμε και αναρρώσουμε;

2. Ποία θα πρέπει να είναι η στάση μας ως πολίτες μιας κοινωνίας ; Ποία στάση κρατάει το κράτος ; Ποιές είναι οι υποχρεώσεις του κράτους απέναντι στους πολίτες του, και στους απλούς πολίτες και στις κοινωνικές ομάδες που χαρακτηρίζονται ως ευπαθείς; 

3. Ποία στάση κρατάει η εκκλησία και ποιά θα έπρεπε να κρατάει; Γιατί παίζει η στάση της εκκλησίας τόσο σημαντικό ρόλο σε ένα ιατρικό θέμα; Πού αρχίζουν και πού τελειώνουν τα δικαιώματα του κάθε πιστού σε μια τέτοια περίπτωση;

4. Ποία συμπεράσματα βγάζουμε για το ελληνικό κράτος όπως αυτό μας παρουσιάζεται την δεδομένη χρονική στιγμή; Τι λέει όλο αυτό για τους Έλληνες; Τι λέει αυτό για την εκκλησία; Τι λέει αυτό για τους  Χριστιανούς;

5. Τι πρέπει να αλλάξουμε στην καθημερινότητα μας και στην νοοτροπία μας για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε παρόμοιες κρίσεις στο μέλλον;

Αυτά τα λίγα, αλλά κολοσσιαία ερωτήματα θα προσπαθήσω να απαντήσω στα επόμενα ποστ.

Περιμένω στα σχόλια σας την άποψη σας, απαντώντας αν θέλετε στα ερωτήματα η προσθέτοντας άλλα που σίγουρα έχω ξεχάσει.

Περαστικά μας,
Ελινα.

Καινούρια βίντεο στο κανάλι!!!

https://youtu.be/kkZpaewOvSs

Ενα life update και το επόμενο  ένα βίντεο σχολιασμός  της βασιλικής οικογένειας  της Αγγλίας!!!

https://youtu.be/GzmPuVv0rAw

Σας περιμένουμε  να τα δείτε και να σχολιάσετε!!!

ερως ανικατε μαχαν....

Οι ερωτες δεν υπαρχουν. Ναι, ξερω, θα μου πειτε, οτι επειδη δεν το νιωθω εγω , δεν σημαινει οτι δεν υπαρχουν. Δεν εννοω αυτο. Σαφως και εχω νιωσει ερωτευμενη στο παρελθον. Ομως αν κατι υπηρξε, τοτε τι εγινε και δεν υπαρχει πλεον? εξανεμιστηκε? Η υλη παντα μετατρεπεται και τα συναισθηματα πηγαζουν απο την υλη.

Αρα δεν υπαρχουν οι ερωτες ως οντοτητες. Υπαρχουν ως ψευδαισθησεις.

Υπαρχουν σαν παιχνιδια φανταστικα του μυαλου που καπου δεν εχει τελειοποιηθει ακομα.

Γιατι τι καλο κανει ο ερωτας στον ανθρωπο ?τον αποπροσανατολιζει, τον τυφλωνει, τον κανει να μην ακουει την φωνη της λογικης, τον κανει να πεφτει σε ανυπολογιστης αξιας σφαλματα.

ΜΜΜ ερωτες....ενας κουβας με σκατα και λιγο μελι απο πανω. ετσι ακριβως.

Ωραιο πραγμα ο ερωτας μεχρι που ξυπναει εναν τυπο που κοιμαται διπλα του, τον λενε εγωισμο.

και μετα.... ε μετα...κοιμαται ο ερωτας και βαραει σκοπια ο εγωισμος.

καλημερα σας ανθρωποι, καληνυχτα ερωτευμενοι. δεν συμπιπτουν τα ωραρια. δεν συμπιπτουν οι κοσμοθεωριες. αλλος ο κοσμος σας.


καλος. ομορφος. απιστευτα ικανοποιητικος. αλλα προσκαιρος.ψευτικος.

Εσχατη προδοσια.

30 αργυρια.

Ειναι πολλα τα λεφτα Αρη.

Χρονια χαμενα. Ηταν  ενα εμποδιο το παιδι. Μεχρι που το γνωρισε.

Ποτε κοντρα στο κυμα. Απλα να επιπλεεις.

Οτι αρπαξεις.

Φιλοζωος. Συμπονετικος. Ολα για να ξεγελας τον εαυτο σου οτι δεν εισαι αθλιος.

Ειναι πολλα τα λεφτα Αρη.

Θεατρο ? Ουτε καν. Αδιαφορια. Ισως ναι, ισως οχι.

Γιατι να ξοδεψεις ενεργεια εστω να υποκριθεις? Αφου σε παιρνει κι ετσι.

Τυψεις? Ενοχες? Αξιοπρεπεια?

Οριστε?

ΧΑ.

Τραγικο λαθος. Τραγικο λαθος να νομιζεις οτι επειδη καποιος φαινεται οτι ανηκει στους ανθρωπους, οτι ειναι και ανθρωπος.

Μαθημα μεγαλο. Βαρβαρο. Ουτε να τον σιχαθω δεν μπορω. 

Ερωτας

Ο ηλιος . το πρωι. το φως.

Που ειναι ο οριζοντας? Ποτε γελαει η γη?

Τα ματια σου. το φιλι, το χαδι.

Που ειναι η ζωη? Ποτε μπηκες στην καρδια μου?

Ενα χαμογελο αυθορμητο,γλυκο,ονειρεμενο.

Ενα φιλι μεστο, απλο, ερωτευμενο.

Σε ειχα μεσα μου σαν σπορο φυτεμενο.

Αγριεψες , μ΄αρρωστησες, εσφιξαν τα χερια σου γυρω απο την καρδια μου.

Αναλαφρα, σαν γελιο, σαν ανασα, σαν ζωη, πεταω σ ενα ονειρο

το απιαστο ανεμισμα του ερωτα να αρπαξω, να κρατηθω ,να νιωσω.

Αλλαξανε ολα γυρω μου, αλλιως με ακουμπανε.

Αλλαξανε ολα μεσα μου. εσενα αναζητανε.

Τραγουδι 1

Ο περιγυρος μιλαει,
ολο κατι εχει να πει.

Λενε τοσα κι αλλα τοσα,
και για μενα και για σενα
 για την αλλη την παρθενα
 για την αλλη την ζουρλη.

Ο περιγυρος ακουει,
ολο κατι παιρνει αυτι.

Εμαθε  πως εισαι ετσι
πως το παζω κομανετσι
πωςαλλαξαν δεδομενα,
και την βρηκαμε μαζι

Ο περιγυρος μας λεει,
εχει μια συμβουλη.

Μην τυχον και ειναι αληθεια,
ετσι μυστικο να μεινει,
να μην συζητιεται και
μην αποκαλυφθει.

Ο περιγυρος τα ξερει,
εχει πλεον μαθευτει.

Μα εγω λεω τραγουδια
τον περιγυρο τον γραφω
την αξια μου την ξερω
και στραγγιζω την ζωη.

Τα 25 Ευχαριστω

 Ειπα να το κανω κι εγω το ταγκ....Για να δουμε πως θα εξελιχθει. Πρωτα πρωτα ευχαριστω την Ηρω, MissBellaBamba που το σκεφτηκε.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

1. το παιδι μου που υπαρχει
2. τους γονεις μου και τον αδερφο μου, ιδιαιτερα την μανα μου.
3. τον θεο για ολα οσα μου εδωσε
4. την σουζη μου. ανεκτιμητη.
5. τα φαρμακα
6. την τεχνολογια (υπολογιστες και ιντερνετ)
7. τα βιβλια και τους (αξιολογους) συγγραφεις
8. τους μαλακες γκομενους που ειχα και καταλαβα τι αξιζω
9. τον αντρα μου που με ανεχεται
10. τις φιλες μου που σταθηκαν στα δυσκολα και με δεχονται γιαυτο που ειμαι
11. τους μικρους και τρελους που μου λενε παντα την αληθεια
12. τον ξαδερφο μου που στεκεται σαν αδερφος μου
13. για την καταγωγη μου για την οποια ειμαι ΤΟΣΟ υπερηφανη. (νταρνακοχωρια Ν.Σερρων)
14. το στεγνωτηριο
15. το πλυντηριο πιατων
16. την γυναικα που ερχεται και καθαριζει το σπιτι μου
17. τον φουρνο μικροκυματων
18. την ιατρικη  (λειζερ στα ματια, εγχειρηση στην μυτη)
19. τα μωρομαντηλα
20. τον καφε
21. το κιντερ μπουενο
22. τα διπλα ορεος
23. το παγωτο
24. την μερεντα
25. εσας που με διαβαζετε, με ακουτε, με βλεπετε και με στηριζετε.


Αυτα . Δυσκολευτηκα. Ηταν ενα μεγαλο και ειλικρινες ποστ. φιλια!

Ελινα

Επιστολη πρωτη

Ενθουσιαζεσαι... Γνωριζεις καποιον και ενθουσιαζεσαι.Εχει αυτο το κατι.Σου κανει το κλικ. Νιωθεις βαθια μεσα σου οτι καπου τον ξερεις, ισως απο καποια αλλη ζωη ,ισως απο καποιο αλλο συμπαν, αλλα τον ξερεις και οχι μονο τον ξερεις αλλα τον ξερεις τοσο καλα οσο το χερι σου, οσο τον εαυτο σου.

Και καπως ετσι ξεκιναει η ιστορια σας, ψεμματα, η ιστορια σου, θελω να πω.Γιατι αυτη η ιστορια ειναι μονο δικη σου, ηταν , ειναι και θα ειναι μονο δικη σου.

Ομως οι σχεσεις χτιζονται με δυο προσωπα, απο δυο ατομα, οποτε βαζεις κι εσυ τον εαυτο σου, βαζει κι αυτος το κατι τις του. Εσυ νομιζεις οτι βαζει τον κοσμο ολο. Γιατι ειναι ο ιδιος ο κοσμος ολος. Και μονο που υπαρχει , και μονο που ειναι εκει, εσενα σου εχει φερει τον κοσμο ολο.

Κι ετσι κουτσα κουτσα, για τους τριτους, καμαρωτα για σενα και αδιαφορα για αυτον εκτιλυσσεται το δραμα.

Αρχιζει το ονειρο, γεμιζει το ονειρο, γελαει το ονειρο, σου λειπει το ονειρο, πονας για το ονειρο και αρχιζεις τους συμβιβασμους.

Καπως ετσι θα ηθελε να ειναι τα πραγματα, καπως ετσι ισως θα ηθελε να ειμαι, καπως ετσι θα ηθελε να γινουν. και καπως ετσι δεν ξερεις πια τι σου γινεται , ποια εισαι και που πας και τι θα κανεις.

Ερχεται , φευγει, ερχεται , φευγει, ερχεται , φευγει....

Η ουσια ειναι μια. Αγορασες το ονειρο. Αγορασες το ονειρο πολυ ακριβα, χωρις καν να προσπαθησει κανενας να σου το πουλησει. Αχ, κι αυτο το ονειρο, εχει ενα κουσουρι, ενα κουσουρι μεγαλο. Το κουσουρι λοιπον που εχει αυτο το ονειρο ειναι οτι δεν χαλαει ποτε. Το αγοραζεις και το εχεις μεχρι να πεθανεις, καπως κολλαει πανω σου, μπαινει μεσα σου και δεν φευγει ακομα και αν θελησεις να το πεταξεις, να το πουλησεις , να το χαλασεις, σαν την αδικη καταρα θα γυρναει παντα σε σενα. Και το αγορασες ακριβα, πολυ ακριβα, πουλησες την ζωη σου.

Μια δικαια νομιζες ανταλλαγη.  Χα, νομιζες.

Και ερχεται και φευγει και περνανε τα χρονια, περνανε οι ανθρωποι, αλλαζουν οι καταστασεις μα παντα αυτο το ονειρο μεσα στην ψυχη σου ζυγιζει τις πραξεις σου και παιρνεις αποφασεις που δεν θα επαιρνες και λες πραγματα που δεν θα ελεγες, και απορριπτεις ευκαιριες που δεν θα απερριπτες και δεχεσαι καταστασεις που δεν θα δεχοσουν γιατι μεσα σου ξερεις οτι εισαι ηδη πουλημενος οποτε δεν ζητας και πολλα μην τυχον και ανακαλυψουν καμια μερα το μυστικο σου και δεν εχεις αλλη ζωη να πληρωσεις.

Και καποια στιγμη κοιταζεις πισω, και βλεπεις οτι εδωσες τα παντα για ενα ονειρο που ειναι μονο δικο σου, και που ο αλλος χρησιμοποιουσε κατα το συμφερον του. Αντιλαμβανεσαι πως οχι μονο δεν αγορασε τιποτα αλλα ουτε καν μπηκε στην διαδικασια να το νοικιασει. Απλα το δοκιμαζε δωρεαν αφου το εδινες εσυ δωρεαν, εσυ που το αγορασες ολοκληρο και το εδινες ετσι απλα, ετσι ανεμελα, ετσι πεισματαρικα σε πεισμα του που δεν το επαιρνε.

Αδεια ολα. Αδεια. Και το ονειρο αδειο, και η ψυχη σου, και οι επιλογες σου. Αδεια. Και το κενο εκει με την μορφη του. Τον βλεπεις πως προχωρησε, πως διεκδικησε πραγματα που εσυ τα αφησες να πεσουν κατω,και νιωθεις το αδικο, το αδικο να σε διαπερνα.

Το λαθος ολο δικο σου. Το λαθος ολο δικο σου. Και χωνεψε το καλα. Ξοδεψε καλα την ζωη που σου εμεινε, μπας και σε λυπηθει ο θεος και σου δωσει μια δευτερη ευκαιρια, γιατι σαυτην την ζωη, την πουλημενη δεν θα δεις χαιρι.

Αγορασες, πληρωσες.

Ξημερωνει.

Ισως σε εσωσε ο θεος απο τον εαυτο σου....

My first ever attempt to film a video for youtube! 2009!

Μητροτητα και νεα ταυτοτητα

Το 2013 μου μπηκε καπως περιεργα...με καθυστερηση.  Δεν εννοω οτι καθυστερησε να μπει ουτε οτι ενιωσα καθυστερημενη, αλλα οτι ειχα καθυστερηση στην περιοδο μου. Με την αλλαγη του χρονου επρεπε να ειχα αλλαξει και σερβιετα, αλλα τελικα ηρθαν καπως αλλιως τα πραγματα.

Στις 3 Ιανουαριου αποφασισα να κανω ενα τεστ εγκυμοσυνης, μια και ειχα κανει σεξ χωρις προφυλαξεις τον μηνα που ειχε περασει (μια φορα) για να αποκλεισω το ενδεχομενο εγκυμοσυνης επειδη επαιρνα ηρεμιστικα χαπια για να κοιμαμαι τα βραδια (αυπνιες).

Να μην τα πολυλογω, το τεστ βγηκε θετικο και απο κει ξεκινησε η καινουρια μου ζωη.

Εμετοι, αναγουλες, ζαλαδες, αυπνιες, εφιαλτες, εξετασεις, ΠΕΙΝΑ απειρη και ακατανικητη στο πρωτο τριμηνο.

Ευδιαθεσια, αυπνια, ξεβολεμα ,αλλαγη ρουχων και ΠΕΙΝΑ ακατανικητη στο δευτερο τριμηνο.

Δυσκινησια, ανημπορια, αυπνια, καουρες, πρηξιμο, και ΠΕΙΝΑ ακατανικητη στο τριτο τριμηνο.

Εν ολιγοις εφτασα στην 39η εβδομαδα με μια καλη εγκυμοσυνη, χωρις πολλα πολλα προβληματα, εχοντας παρει γυρω στα 25 κιλα και απο τα 61 που ξεκινησα εφτασα αισιως τα 86 οταν πηγα να γεννησω.

Η γεννα ηταν μια πολυ τραυματικη εμπειρια. Δεν θελω να την περιγραψω. Δεν νιωθω ηρωας , ουτε οτι εκανα αμαν και κατι. Δεν θεωρω οτι αφου γεννησα, μπορω να τα κανω ολα. Εγω προσωπικα βιωσα την εγκυμοσυνη και την γεννα, σαν μια περιοδο που το σωμα σου εξωθειται στα ορια του και μετα πρεπει να περασει πολυς καιρος για να συνελθει, ΑΝ συνελθει ποτε.

Γεννησα λοιπον ενα υγιεστατο κοριτσακι. Και προσπαθησα να θηλασω. Στην αρχη γαλα γιοκ.Επεμενα. Ηρθε το γαλα , μαζι με μια ακατασχετη διαρροια. Μου πηρε 3 ολοκληρες εβδομαδες για να καταληξουμε οτι η διαρροια προκαλειται απο συνδρομο ευερεθιστου εντερου που με την σειρα του επιδεινωνοταν και προκαλουταν μεχρι ενα σημειο απο τον θηλασμο, οπου και τον εκοψα.

Μετα επαθα ουρολοιμωξη, κυστιτιδα, κολπιτιδα και φλεγμονη στις ωοθηκες  (ολα μαζι). Εκανα ενεσες αντιβιωτικες.... ( πονανε ναι.)

Περα απο τα εντελως σωματικα προβληματα, ειχα να αντιμετωπισω και τα ψυχολογικα. Κατ'αρχην να πω οτι εγω επαιρνα φαρμακα για την καταθλιψη που δεν μπορουσα να κοψω κατα την διαρκεια της εγκυμοσυνης. Καταφερα να τα σταματησω μολις σταματησα τον θηλασμο.

Αυτο σε συνδυασμο με την περιοδο του σαραντισμου ηταν ενας ψυχολογικος γολγοθας για μενα.
Ας αναφερω επιγραμματικα τα πραγματα-καταστασεις που με ενοχλησαν.
1. Την αποψη ΟΛΩΝ οτι πρεπει να διωξω το σκυλο απο το σπιτι και το ΣΥΝΕΧΕΣ πρηξιμο περι τουτου.
2. Την κλεισουρα γιατι δεν κανει να βγω εξω για να μην κολλησει τιποτα το μωρο, να μην κολλησω τιποτα εγω και κολλησω το μωρο, γιατι δεν κανει ετσι απλα.( πρεπει να κανουμε θυσιες για το παιδι μας....οι 40 μερες πως θα περασουν μωρε??? ουτε θα το καταλαβεις...αμ δε)
3. Την κλεισουρα μετα τον σαραντισμο γιατι τωρα χειμωνιασε και κυκλοφορουν ιωσεις.
4. Την αποψη της μανας μου στα ΠΑΝΤΑ, απο το ποσο τρεχουν οι θηλες, τι μανικακι θα φοραει το μωρο, αν θα φοραει καλτσες, πως θα εχει τα χερια του οταν κοιμαται, αν θα ειμαι στον υπολογιστη διπλα στο μωρο (ακτινοβολια), αν θα μιλαω με το κινητο διπλα στο μωρο (ακτινοβολια), τι ειδους μουσικη πρεπει να ακουγεται στο σπιτι (κλασσικη) κτλ κτλ (λιστα ατελειωτη)
5. Την γκρινια του μωρου που δεν ξερεις απο που προερχεται και το αγχος πως οτι και να κανεις δεν τα καταφερνεις οπως πρεπει γιατι οριστε το μωρο κλαιει αρα κατι δεν κανεις σωστα.
6. Την αποψη πως μωρο ειναι , αν δεν κλαψει πως θα μεγαλωσει? δεν θα απαντησω στην απλα ηλιθια αυτη ερωτηση. Σκεφτειτε το μονες σας.
7. Την αποψη οτι γιατι θες να χτενιζεσαι και να βαφεσαι και να ντυνεσαι  ? ΜΟΛΙΣ γεννησες . Σε ενα 8μηνο (!!!!!!) θα επανελθεις στα κιλα σου ... μεχρι τοτε γυρνα ετσι σαν το μοσχαρι.
8. Να μην ξεχασω το πρηξιμο για αυτα που ΠΡΕΠΕΙ να τρως οταν θηλαζεις (σουπες, μαλακιες κτλ) και αυτα που πρεπει  να ΜΗΝ τρως ( καφες, φρουτα με σπορια, και οτι ειναι ωραιο γενικα)
9. Τις κλασσικες ερωτησεις .Ειναι ησυχο μωρο? ειναι καλο? θηλαζεις? κοιμαται τα βραδια? καθε ποσες ωρες τρωει? και τις μετεπειτα ιστοριες απο την κρυπτη για τα ειτε ΤΕΛΕΙΑ μωρα τους ειτε για τα ΔΙΑΒΟΛΕΜΕΝΑ μωρα τους που κατεληξαν να ειναι τα ΚΑΛΥΤΕΡΑ παιδια....(παρηγορια...)
10. Τον αντρα μου που στην αρχη φοβοταν τα παντα, να μην πνιξουμε το μωρο, να μην να μην να μην και κατεληξε να βολευτει με εμενα για ενα διμηνο στην μανα μου και αυτος πασας στο σπιτι μας να ερχεται να μας βλεπει για ενα μισαωρο την μερα. Οχι οτι τωρα που γυρισαμε κανει κατι...απλα τουλαχιστον καθομαστε σπιτι μας....
11. Και τελος.....το ποιον μοιαζει το μωρο. Δηλαδη θα σκασουμε αν δεν βγαλουμε μια επακριβη αναφορα στο ποσο και ποιον μοιαζει το μωρο.


Με ρωτανε τι εκανα την βραδια της συλληψης . Ενα ειναι σιγουρο. Δεν σκεφτομουν λογικα. Γιατι αν σκεφτομουν λογικα και αν ηξερα τι με περιμενε , ενα πραγμα ξερω για σιγουρα, οχι το τι εκανα βεβαια αλλα το τι ΔΕΝ θα εκανα....δεν θα εκανα σεξ!

Περαν της πλακας, και του χιουμορ, το να κανεις ενα παιδι ειναι ισως το πιο περιεργο πραγμα που θα σας συμβει. Εγω στο εαυτο μου δεν το εχω εξηγησει ακομα. Δεν θα σας πω οτι η μητροτητα ειναι το καλυτερο πραγμα που μου συνεβη . Θα σας πω οτι πραγματικα τα παιδια ειναι τελεια πλασματα. Ισως ειναι το μονο πραγμα που ΑΞΙΖΕΙ να κανετε στην ζωη σας. Τωρα το γιατι δεν το εχω καταλαβει ακομα αλλα πραγματικα ειναι πολυ τελεια πλασματα! και τα αγαπας οπως δεν εχεις αγαπησει τιποτα αλλο ετσι στην ζωη σου.(ουτε καν τον εαυτο σου) και ναι σου δινουν απειρη δυναμη και κουραγιο (τωρα αυτο καλο η κακο δεν ξερω ακομα).

Αυτα προς το παρον. Η μπεμπα ειναι 2μιση μηνων και σιγα σιγα αρχιζουμε και επικοινωνουμε... Εχω μεγαλη περιεργεια να δω την συνεχεια!

Φιλια
Ελινα